„W Bawarii ustawa z r. 1849 zmieniła drugą część kodeksu karnego, zawierającą przepisy o procesie. W Prusach już w r. 1846 w związku z wielkim procesem politycznym przeciw Polakom wydano dla sądu kameralnego w Berlinie, gdzie proces ten miał się odbywać, ustawę wprowadzającą udział prokuratora w procesie, postępowanie oparte na zasadach skargowości oraz ustność i jawność na rozprawie głównej. W roku 1849 zniesiono sądownictwo dominialne obszarników. W tymże samym roku zostało wydane rozporządzenie oparte na ustawie z r. 1846, wprowadzające postępowanie ustne i jawne oraz sądy przysięgłych. Rozporządzenie to uzupełniła ustawa z r. 1852. Ponadto pozostała w mocy ordynacja kryminalna z r. 1805. Stan ten trwał aż do wprowadzenia jednolitej procedury karnej dla Rzeszy w r. 1877.
W Austrii wydano w r. 1848 i 1849 ustawy o sądach przysięgłych w sprawach prasowych, a 17 stycznia 1850 r. wydano nową procedurę karną, wzorowaną na procedurze karnej francuskiej, a opartą na zasadach ustności, jawności, procesu skargowego, udziału przysięgłych w sądzeniu zbrodni politycznych i ciężkich przestępstw. Wprowadzono też swobodę oceny dowodów, na miejsce ustawowej teorii dowodów, oraz wprowadzono instytucję prokuratora. Kodeksu tego nie wprowadzono we wszystkich prowincjach austriackich, m. in. nie wprowadzono go w Galicji. Procedura ta została niebawem (1853) zastąpiona przez inną, reakcyjną.“(16)