„Wszystkie te plany bazowały na doświadczeniach I wojny światowej, obraz zaś nowej wojny, jej charakter i wymogi, rysowały się dość mgliście.
Zupełnie inny charakter miały przygotowania, które podjęto w MSZ od marca 1939 r. Nie dokonywano już ogólnych rozważań, lecz wydawano konkretne instrukcje. Jedna z nich mówiła o niezbędności noszenia przy sobie masek gazowych, o zaciemnianiu świateł na samochodach, o otrzymaniu przez wyższych urzędników Ministerstwa oraz komendę OPL specjalnych opasek. Zapowiadano przeprowadzenie 22 marca alarmu próbnego.
Zwracano też uwagę na możliwość prób sabotażu i w związku z tym nakazywano m.in. pilnie baczyć, by „któryś z interesantów nie zostawił teczki albo paczki", która może zawierać ładunek wybuchowy.
Specjalną instrukcję na wypadek alarmu lotniczego wydano posterunkom wartowniczym. Nakazywano m.in. zamykanie bram Ministerstwa, nakładanie masek, prowadzenie obserwacji.
Pismo okólne z 24 kwietnia 1939 r. przypominało o konieczności bezwzględnego przestrzegania tajemnicy służbowej „Ze względu na powagę sytuacji i możliwość dalszych komplikacji międzynarodowych czytamy tam ochronę tajemnicy służbowej traktować należy w sposób b. szeroki. Tajemnica ta dotyczy zwłaszcza nie tylko pracy w samym biurze, ale również rozmów, spostrzeżeń, dyskusji poza służbą, obejmując swym zakresem dziedziny wojskową, polityczną i gospodarczą. W szczególności przypomnieć należy, że bez wyraźnego upoważnienia swych przełożonych urzędnikowi nie wolno dyskutować ani przedstawiać opinii politycznych w ten sposób, jakoby się to działo z upoważnienia lub reprezentowało oficjalne zdanie MSZ".“(5)